Daphne Beuker, ruim 20 jaar ervaring in het werken met jeugd. Nu werkzaam als ambulant gezinsbegeleider. Ik maak mij grote zorgen over de ontwikkeling van kinderen en jeugd ten gevolge van de genomen Corona maatregelen en de daardoor veranderde samenleving.

Tijdens mijn corona opruiming, waar volgens mij heel Nederland aan mee heeft gedaan, kwam ik een aantal oude tijdschriften tegen, net als wat oude entree kaartjes van houseparty's. Ik ging in mijn pubertijd naar 'gabberfeesten'. Met 20.000 andere leeftijdsgenoten losgaan, zwetend, dansend en plakkend feesten in een sporthal waar de condensdruppels van het plafond afliepen. De volgende dag kon je de hele dag nog nagenieten van het gedreun in je hoofd omdat de muziek zo hard stond dat alles wat je hoorde leek op housemuziek. Het opruimen haalde mooie herinneringen naar boven maar het maakte mij ook bezorgd.
Het deed mij denken aan de jeugd nu. De jeugd die al maanden bij hun ouders of op hun kamer binnen zitten. Geen vooruitzicht, geen (toekomst) perspectief, geen sociaal leven.  
Zelfs als je dan nog leuke ouders hebt is dit lastig. Veel pubers vinden hun ouders niet leuk. Simpelweg omdat het pubers zijn. Het afzetten tegen je ouders en liever bij je vrienden zijn is heel normaal. Sterker nog het helpt jongeren bij hun ontwikkeling naar het volwassen worden. In deze periode leren ze belangrijke vaardigheden. Pubers groeien toe naar zelfstandigheid. Ze zijn veel met zichzelf bezig en gaan ontdekken wie ze zijn; ze ontwikkelen hun eigen identiteit.
Ik maak mij ook zorgen over de jongeren en kinderen die het thuis helemaal niet gezellig hebben. Er is sprake van huiselijk geweld, overmatig alcohol gebruik, baan verlies met alle gevolgen, financiële onzekerheid en armoede. Veel mensen in Nederland wonen klein behuisd. Na meer dan een jaar met elkaar op een  'kluitje' te zitten kan dit enorme spanning opleveren en wordt het er vaak niet gezelliger op. Als jongeren zich niet aan de regels houden hoor ik sommige mensen zeggen "zijn ze asociaal en egoïstisch". Ik vraag mij dan zelf altijd af wat deden deze mensen zelf toen ze jong waren? Jongeren en kinderen worden op school bang gemaakt met opmerkingen van  "je wilt toch niet dat je oma of opa doodgaat".  Ze mogen wel met z'n dertigen in de klas zitten maar ze mogen niet met elkaar wat leuks doen. Het is natuurlijk niet uit te leggen.  Jongeren zoeken nou eenmaal de grens op. Daar zijn ze jongeren voor.
 
Volgens onderzoek van GGZ Nederland hebben jongeren de laatste maanden meer stress, last van depressieve gevoelens en voelen zich eenzaam. Het grote gebrek aan toekomstperspectief en het missen van sociale contacten spelen hierin een belangrijke rol. De jeugd heeft de toekomst, laten we hier dan ook zuinig op zijn. Laten we de belangen van deze doelgroep mee nemen in de te nemen beslissingen die er worden genomen. Het gaat niet alleen om het nu, maar vooral ook over de toekomst, hun toekomst, onze toekomst.  Hoe gaan wij ervoor zorgen dat de kinderen een goede toekomst tegemoet gaan?